۲۴ اکتبر ۲۰۲۶- مطالعه جدیدی که در نشریه  Frontiers in Endocrinologyمنتشر شده است، نشان داد که بالاتر بودن شاخص تری‌گلیسرید-گلوکز (TyG) در سه‌ماه‌های اول و دوم بارداری و همچنین افزایش تدریجی سطح این شاخص در طول دوران بارداری، از عوامل خطر مستقل برای ابتلا به دیابت بارداری (GDM) هستند. این یافته‌ها حاکی از آن است که پایش شاخص TyGمی‌تواند به شناسایی زنان در معرض خطر کمک کرده و امکان پیشگیری و مدیریت زودهنگام دیابت بارداری را فراهم کند.

دیابت بارداری احتمال بروز عوارض بارداری از جمله وزن بالای نوزاد هنگام تولد، زایمان زودرس و سزارین را افزایش می‌دهد و در عین حال، خطر بلندمدت ابتلا به دیابت نوع ۲ را در مادر و فرزند افزایش می‌دهد. با وجود شیوع رو به رشد این بیماری، روش‌های قابل اعتماد برای پیش‌بینی دیابت بارداری پیش از ظهور علائم، همچنان محدود است.

از این رو، در این مطالعۀ هم‌گروهی آینده‌نگر که بر روی ۸۷۰ زن باردار انجام شد، محققان بررسی کردند که آیا سطوح شاخص  TyGاندازه‌گیری شده در سه‌ماه‌های اول و دوم بارداری، و همچنین درصد افزایش سطح این شاخص بین این مراحل، می‌تواند شروع دیابت بارداری را پیش‌بینی کند یا خیر. در میان شرکت‌کنندگان، ۱۱۹ زن به دیابت بارداری مبتلا شدند که نشان‌دهنده نرخ بروز ۱۳.۶۸ درصد است. این تحقیق در ابتدا عوامل خطر احتمالی را با استفاده از تحلیل رگرسیون کاکس تک‌متغیره غربالگری کرد و سپس یک مدل خطرات متناسب کاکس چندمتغیره را برای ارزیابی رابطه مستقل بین اندازه‌گیری‌های  TyGو خطر دیابت بارداری ساخت.

پس از تعدیل عوامل خطر شناخته‌شده مانند سن مادر، شاخص توده بدنی (BMI) و سابقه خانوادگی دیابت، تحلیل‌ها نشان داد که سطوح بالاتر  TyGدر اوایل بارداری، سطوح بالای  TyGدر اواسط بارداری و درصد افزایش بیشتر سطح  TyGدر طول بارداری، همگی به‌طور مستقل با افزایش احتمال ابتلا به دیابت بارداری مرتبط هستند. به‌طور قابل‌توجهی، سطوح بالای  TyGکه در اواسط بارداری اندازه‌گیری شده بود، به عنوان قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده دیابت بارداری در میان عوامل بررسی‌شده ظاهر شد.

این یافته‌ها ارزش بالقوۀ پایش پویای شاخص TyG را، به جای تکیه بر یک اندازه‌گیری واحد، روشن می‌کند. ردیابی تغییرات شاخص TyG در طول بارداری می‌تواند ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی را قادر سازد تا زنانی را که سلامت متابولیک آن‌ها در حال وخامت است، پیش از آنکه دیابت بارداری به‌صورت بالینی تشخیص داده شود، شناسایی کنند.

در مجموع، هم بالا بودن شاخص‌های TyG در سه‌ماه‌های اول و دوم بارداری و هم افزایش تدریجی این شاخص در طول بارداری، ارزش بالینی معناداری در ارزیابی خطر دیابت بارداری دارند. گنجاندن پایش  TyGدر مراقبت‌های روتین دوران بارداری می‌تواند از مداخلات زودهنگام، نظارت دقیق‌تر بر بارداری‌های پرخطر و استراتژی‌های مدیریت شخصی‌سازی‌شده حمایت کند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/elevated-tyg-index-in-early-pregnancy-predicts-gestational-diabetes-risk-study-181099